پژوهش حاضر با هدف بررسی رابطه ی بین باورهای ضمنی هوش و تقلب تحصیلی با نقش میانجی گری جرات ورزی دردانش آموزان پایه ی دهم شهرستان بوکان درسال تحصیلی1403-1404 انجام شد. این تحقیق از نظر هدف کاربردی و با توجه به ماهیت موضوع و هدف پژوهش توصیفی از نوع همبستگی بوده است.جامعه ی آماری این پژوهش شامل کلیه ی دانش آموزان( دختر و پسر) پایۀ دهم شهرستان بوکان بود. این افراد به روش نمونه گیری خوشه انتخاب شدندکه تعدادآنها حدود2200 نفربوند. حجم نمونه با توجه به جدول مورگان 327نفر انتخاب شد و به دلیل جلوگیری ازریزش و افت نمونه آماری درمجموع 400 نفر از دانش آموزان که تعداد آنها( 230نفر پسر و 170 نفر دختر) بودند انتخاب شدند.ابزار گردادوری داده ها دراین پژوهش شامل پرسشنامه تقلب تحصیلی استفنز و گلباچ (2007)، پرسشنامه جرات ورزی گمبریل و ریکی (1975)، مقیاس نظریه باورهای ضمنی هوش عبدالفتاح و ییتس (2006) بودند. برای تجزیه و تحلیل داده ها از نرم افزار SPSS و Lisrel استفاده شد. نتایج به دست آمده نشان داد نظریه ضمنی هوش و جرات ورزی به شکل منفی و معناداری با تقلب تحصیلی رابطه دارند، نظریه ضمنی هوش به شکل مثبت و معناداری با جرات ورزی رابطه دارد. همچنین نتایج نشان داد که جرات ورزی نقش میانجی بین نظریه ضمنی هوش و تقلب تحصیلی را دارد. بر اساس نتایج، باور به انعطاف پذیری هوش سبب می شود تا فرد بتواند توانایی ها و مهارت های شناختی و هیجانی خود را بهبود بخشد که منجر به رشد مهارت های مثبت مانند جرات ورزی می شود و رفتارهای ناسازگارانه و ناکارامد مانند تقلب تحصلی را کاهش می ده. از این رو پیشنهاد می گردد تا مهارت های جرات ورزی و باورهای انعطاف پذیر نسبت به هوش در بین دانش آموزان تقویت گردد.