مقدمه و هدف: در دنیای امروز، فناوری‌های نوین به‌ویژه فناوری‌های مبتنی بر هوش مصنوعی، تأثیرات عمیق و گسترده‌ای بر فرآیندهای آموزشی و تعاملات میان دانشجویان و اساتید در دانشگاه‌ها دارند. این مقاله به بررسی این تأثیرات می‌پردازد و به تحلیل چگونگی تغییرات در شیوه‌های ارتباطی و یادگیری در محیط‌های دانشگاهی ناشی از ورود فناوری‌های نوین می‌پردازد.
روش شناسی پژوهش: : این تحقیق از نوع تحقیقات کتابخانهای و تحلیلی و توصیفی است.
یافته ها: تحول فرآیندهای یاددهی-یادگیری با فناوری‌های نوین، به‌ویژه هوش مصنوعی، منجر به شخصی‌سازی آموزش، ایجاد محیط‌های تعاملی و افزایش دسترسی به منابع شده است. با این حال، چالش‌هایی چون نابرابری دیجیتال، مقاومت در برابر تغییر و مسائل امنیتی، پیاده‌سازی را با مشکل مواجه کرده است. تجربیات دانشگاهی نشان می‌دهد موفقیت در گرو سرمایه‌گذاری در زیرساخت، آموزش مهارت‌های دیجیتال و ایجاد فرهنگ سازمانی حمایت‌کننده است.
نتیجه گیری: فناوری‌های نوین و هوش مصنوعی با ایجاد تحول در آموزش، فرصت‌های بی‌سابقهای برای شخصی‌سازی و تعامل فراهم کرده‌اند. با این حال، بهره‌برداری کامل از این پتانسیل، مستلزم غلبه بر چالش‌های دیجیتالی و سرمایه‌گذاری هوشمند در زیرساخت‌ها و توانمندسازی انسان‌ها است.