مقدمه‌و هدف: آموزش از ضروری‌ترین عوامل رشد نیروی انسانی در توسعه کشور‌ها به شمار می‌رود. هدف از این پژوهش، بررسی ارتباط ادراک محیط یادگیری کلاس با تاب‌آوری و پیشرفت تحصیلی دانش‌آموزان با تاکید بر عناصر معماری بیوفیلیک می‌باشد.
روش‌شناسی پژوهش: این پژوهش به روش ترکیبی (کیفی، کمّی)، بر حسب هدف کاربردی، از نظر ماهیت و روش، توصیفی از نوع همبستگی و از لحاظ زمانی، مقطعی باشد. جامعه آماری، کلیه دانش‌آموزان مقطع متوسطه دوم شهر نورآباد ممسنی (3900 نفر) و بر اساس حجم نمونه آماری، جدول مورگان 350 نفر در نظر گرفته شده است و روش نمونه‌گیری طبقه‌ای است. برای گردآوری داده‌های پژوهش از پرسشنامه‌های استاندارد استفاده شده است و پایایی آن به وسیله محاسبه آلفای کرونباخ تعیین گردید. از آزمون‌های ضریب همبستگی پیرسون و تی گروه‌های مستقل و برای تحلیل داده‌ها از نرم افزار 24 SPSS و برای بررسی فرضیه‌های پژوهش استفاده شده است.
یافته‌ها: یافته‌ها نشان داد که ادراک محیط یادگیری کلاس با تاب‌آوری و پیشرفت تحصیلی رابطه مثبت و معنی‌داری دارد. همچنین نتایج آزمون تی گروه‌های مستقل نشان داد که تاب‌آوری دانش‌آموزان دختر و پسر متوسطه دوم شهر نورآباد با ادراک محیط یادگیری کلاس تفاوت معنا‌دار ندارند، ولی پیشرفت تحصیلی دانش‌آموزان دختر و پسر تفاوت معنا‌دار دارند.
نتیجه گیری: یافته‌های نشان می‌دهد که ارتقای کیفیت محیط مدرسه و کلاس درس و توجه به نیازهای روانی و آموزشی دانش‌آموزان می‌تواند نقش مهمی در افزایش تاب‌آوری و پیشرفت تحصیلی ایفا کند و زمینه‌ساز مطالعات آتی در راستای بهبود فرآیندهای یادگیری و توسعه مهارت‌های فردی دانش‌آموزان باشد، به‌ویژه در بررسی اثرات عوامل محیطی و ساختاری و نقش آن‌ها در ایجاد انگیزش و خودکارآمدی تحصیلی با تاکید بر عناصر طبیعت‌گرایی و معماری بیوفیلیک می‌تواند افق‌های جدیدی در طراحی برنامه‌های آموزشی و سیاست‌گذاری مدارس ارائه دهد.