چکیده
مقدمه‌و هدف: نشانگان داون یک اختلال ژنتیکی است که با تأثیرات متفاوتی بر توانایی‌های شناختی، اجتماعی و حرکتی افراد همراه است. پژوهش حاضر با هدف بررسی تاثیر تمرینات ادراکی ـ حرکتی در تقویت تمرکز ذهنی و بهبود رشد اجتماعی دانش‌آموزان با نشانگان داون شهرستان کنگاور انجام شد.
روش‌شناسی پژوهش: این پژوهش از نوع شبه‌آزمایشی با طرح پیش‌آزمون- پس‌آزمون است. نمونه منتخب پژوهش شامل ۱۴ نفر دانش‌آموز با نشانگان داون شهرستان کنگاور بود که به روش نمونه‌گیری در دسترس انتخاب شدند. این افراد به دو گروه آزمایش (۷ نفر) و گروه کنترل (۷ نفر) تقسیم شدند. برای جمع‌آوری داده‌ها از مقیاس رشد اجتماعی واینلند و آزمون تمرکز ذهنی تولوز ـ پیرون استفاده شد. در گروه آزمایش، آزمودنی‌ها تحت تاثیر تمرینات ادراکی ـ حرکتی به‌ صورت گروهی قرار گرفتند. داده ‌ها با استفاده از آمار توصیفی و آمار استنباطی (تحلیل کوواریانس) تجزیه و تحلیل شدند.
یافته ها: یافته‌ها نشان داد که بین تمرینات ادراکی-حرکتی در دانش آموزان با نشانگان داون و رشد اجتماعی و تمرکز ذهنی در دو گروه آزمایش و کنترل رابطه معناداری وجود دارد (۰۵/۰>p).
نتیجه گیری: نتایج نشان می‌دهند که تمرینات ادراکی -حرکتی بر رشد اجتماعی و تمرکز ذهنی کودکان با نشانگان داون تأثیرگذار است. این یافته‌ها بر اهمیت طراحی و اجرای برنامه‌های آموزشی ویژه برای بهبود تمرکز ذهنی و اجتماعی در کودکان کم‌توان ذهنی به ویژه گروه نشانگان داون تأکید می‌کند.