مقدمه و هدف: پژوهش حاضر با هدف پیش بینی کیفیت تدریس معلمان مقطع ابتدایی شهرستان شیراز بر اساس کیفیت زندگی کاری ، یادگیری سازمانی و خوش بینی آموزشی انجام شده است.
روش شناسی پژوهش: روش اجرای پژوهش توصیفی، پیمایشی بوده و جامعه آماری معلمان مقطع ابتدایی ناحیه ی 3 شهر شیراز می باشد که تعداد آن ها 1221 نفر و نمونه آماری 300 نفر انتخاب گردید. در این پژوهش ابزار سنجش شامل پرسشنامه کیفیت تدریس سراج (2002) با آلفای کرونباخ 86/0، کیفیت زندگی کاری والتون (2018‌) با آلفای کرونباخ 89/0، یادگیری سازمانی نیفه (2020)، با آلفای کرونباخ 80/0 و خوش بینی آموزشی موران، بانکول، میشل و مور (2011) با آلفای کرونباخ 87/0 بود. برای آزمون فرضیه های آماری از آزمون همبستگی پیرسون و تحلیل رگرسیون استفاده شد.
یافته ها: نتایج نشان دادند کیفیت تدریس معلمان مقطع ابتدایی ناحیه ی 3 شهر شیراز بر اساس کیفیت زندگی کاری، یادگیری سازمانی و خوش بینی آموزشی قابل پیش بینی است.
نتیجه گیری : کیفیت تدریس معلمان ابتدایی شیراز بهبود می‌یابد زمانی که کیفیت زندگی کاری و یادگیری سازمانی آن‌ها ارتقا یابد و خوش‌بینی آموزشی در آن‌ها تقویت شود. معلمان با کیفیت زندگی کاری مناسب و مهارت‌های یادگیری سازمانی بیشتر، معمولاً تدریس مؤثرتری دارند. خوش‌بینی آموزشی نیز موجب افزایش انگیزه و انرژی معلمان در کلاس می‌شود.