مقدمه و هدف: مقدمه و هدف: نهاد داوری به عنوان یکی از مهم‌ترین شیوه‌های جایگزین حل و فصل اختلافات، نقشی اساسی در کاهش حجم دعاوی دادگستری و تسریع در روند رسیدگی دارد. با این حال، در نظام حقوقی ایران، ابطال آرای داوری به دلایل شکلی و ماهوی همچنان یکی از چالش‌های جدی به شمار می‌رود. این پژوهش با هدف تحلیل علل و مبانی ابطال آرای داوری صادره از مرکز اتحادیه املاک شهر شیراز در محاکم حقوقی انجام شده است.
روش شناسی پژوهش: . پژوهش حاضر به روش توصیفی-تحلیلی و با بررسی قوانین موضوعه دادرسی مدنی، مقررات داوری تجاری، آراء و رویه‌های قضایی محاکم حقوقی و تحلیل اسناد مرتبط با داوری اتحادیه املاک انجام شده است.
یافته ها: افته‌های پژوهش نشان می‌دهد که عمده موارد ابطال آرای داوری در این حوزه ناشی از ناآشنایی داوران با مقررات آمره قانونی، بی‌توجهی به اصول دادرسی عادلانه، نقض تشریفات داوری (از جمله صدور رای خارج از مهلت مقرره)، خروج از حدود اختیارات توافق‌شده و ضعف نظارت درون‌سازمانی است. نظام حقوقی ایران در ماده ۴۸۹ قانون آیین دادرسی مدنی به صراحت جهات بطلان رای را پیش‌بینی نموده تا تضمینی برای حقوق دفاعی اصحاب دعوا باشد.
نتیجه گیری: استقلال نهاد داوری منوط به رعایت دقیق توازن میان آزادی اراده طرفین و نظارت قضایی محاکم است. جهت کاهش نرخ ابطال آرا، ایجاد نظام آموزش تخصصی برای داوران اتحادیه املاک، تدوین دستورالعمل‌های استاندارد شکلی و حقوقی، و اصلاح فرآیندهای موافقت‌نامه‌های داوری ضروری به نظر می‌رسد.