مقدمه و هدف: هدف از انجام این مطالعه، بررسی نقش واسطه ای سرمایه اجتماعی بر رابطه بین کیفیت زندگی کاری و فرسودگی شغلی کارکنان مراکز آموزش عالی شهرستان ممسنی بود.
روش شناسی پژوهش: تحقیق حاضر به لحاظ ماهیت و هدف، کاربردی و از نظر روش جمع آوری داده ها، از نوع پژوهش های توصیفی –همبستگی بوده است. جامعه آماری در این مطالعه، کلیه کارکنان مراکز آموزش عالی شهرستان ممسنی (133 نفر) و با استفاده از جدول مورگان-کرجسی، 99 نفر از کارکنان به عنوان نمونه در نظر گرفته شد و روش نمونه گیری، تصادفی طبقه ای بود. در این مطالعه از پرسشنامه های استاندارد کیفیت زندگی کاری والتون (1988)، سرمایه اجتماعی عبدالملکی و همکاران (1394) و فرسودگی شغلی مسلش (1982) برای گردآوری اطلاعات آماری استفاده شده است. روایی محتوایی هر سه پرسشنامه توسط صاحبنظران تأیید گردید و پایایی آن پس از اجرای آزمایشی بین 30 نفر از کارکنان به وسیله محاسبه آلفای کرونباخ برای سه پرسشنامه به ترتیب 846/0، 873/0 و 834/0 تعیین گردید. برای تجزیه و تحلیل داده ها از آزمون های همبستگی پیرسون و تحلیل مسیر استفاده شد.
یافته ها: نتایج آزمون همبستگی پیرسون نشان داده بین کیفیت زندگی کاری، سرمایه اجتماعی و فرسودگی شغلی رابطه معناداری داشته است.
نتیجه گیری: نتایج آزمون تحلیل مسیر نشان داده است که سرمایه اجتماعی بر رابطه بین کیفیت زندگی کاری و فرسودگی شغلی کارکنان مراکز آموزش عالی شهرستان ممسنی، نقش واسطه ای دارد.