مقدمه‌و هدف: در عصر حاضر، نقش معلمان به عنوان عاملان کلیدی در توسعه آموزشی پررنگتر از همیشه است. این پژوهش با هدف بررسی تجربه زیسته معلمان شهرستان کازرون در خصوص مهارتهای خودتوسعه‌ای صورت پذیرفته است.
روش‌شناسی پژوهش: روش تحقیق کیفی با استفاده از روش پدیدار شناسی می‌باشد. روش نمونه گیری برای انتخاب معلمان و مربیان با تجربه، هدفمند بوده است. بنابراین،در این پژوهش با 20 نفر از معلمان و مربیان با تجربه (بر اساس قاعده اشباع نظری)مصاحبۀنیمه ساختاریافته انجام شده است. در این پژوهش برای افزایش دقت و صحت داده‌های کیفی، متن مصاحبه‌ها به مصاحبه‌شوندگان بازگردانده شد تا صحت و درستی مفاهیم تأیید یا اصلاح گردد. همچنین نمونه‌ها به گونه‌ای انتخاب شدند که تنوع دیدگاه‌ها را پوشش دهند و تا رسیدن به اشباع نظری ادامه یافت. علاوه بر این، دو مدرس آشنا با تحقیق کیفی متون و مفاهیم را بازبینی کردند تا اعتبار داده‌ها افزایش یابد.
یافته ها: یافته‌های پژوهش نشان داد که مهارت‌های خودتوسعه‌ای معلمان دارای شش مؤلفه اصلی شامل خودانگیزشی، رشد حرفه‌ای، سواد رایانه‌ای، خودرهبری، هنجارگرایی و مهارت‌های نرم (ادغام‌شده در خودرهبری) است. این مهارت‌ها ماهیتی درونی، خودمحور و چندبعدی دارند و بر نقش انگیزش، خودرهبری و یادگیری مستمر تأکید دارند. همچنین، محیط حمایتی و ساختار آموزشی مؤثر نقش مهمی در تسهیل توسعه فردی معلمان ایفا می‌کنند. در مجموع، مدل پیشنهادی می‌تواند مبنای برنامه‌ریزی برای توانمندسازی حرفه‌ای معلمان باشد.
نتیجه گیری: نتایج پژوهش نشان داد که مهارت‌های خودتوسعه‌ای معلمان شامل مؤلفه‌هایی چون خودانگیزشی، رشد حرفه‌ای، سواد رایانه‌ای، خودرهبری، هنجارگرایی و مهارت‌های نرم است. در این میان، خودرهبری نقش محوری دارد و سایر مؤلفه‌ها را در جهت رشد فردی و حرفه‌ای هدایت می‌کند. همچنین، محیط حمایتی و ساختار مناسب آموزشی نقش مؤثری در تقویت این مهارت‌ها دارند. این یافته‌ها می‌توانند مبنای طراحی برنامه‌های توانمندسازی معلمان قرار گیرند.