مقدمه ‌و هدف: خودکشی از آسیب‏های روانی-اجتماعی با ماهیت پیچیده و ریسک فاکتورهای مختلف است. لذا این پژوهش با هدف پیش‏بینی اندیشه‏پردازی خودکشی در نوجوانان براساس خودبهسازی و احساس خودارزشمندی انجام شد.
روش‌شناسی پژوهش: پژوهش توصیفی-همبستگی بود. جامعه آماری شامل تمامی دانش‏آموزان پسر مقطع متوسطه اول شهرسان اوز در سال 1402 بود. با روش نمونه‏گیری در دسترس تعداد 150 نفر انتخاب و به ابزارهای پژوهش شامل پرسشنامه اندیشه‏پردازی خودکشی (بک، 1991)، پرسشنامه خودبهسازی (نف، 2003) و پرسشنامه احساس خودارزشمندی (کروکر و همکاران، 2003) برای تحلیل داده‏ها از آزمون همبستگی پیرسون و رگرسیون چندگانه با روش ورود همزمان و نرم‏افزار آماری SPSS-v26 استفاده شد.
یافته‏ها: نتایج نشان داد به ترتیب بین خودبهسازی کل (583/0-=r و 05/0>P)، احساس خودارزشمندی کل (475/0=r و 05/0>P) و هر یک از ابعاد آن‏ها با اندیشه‏پردازی خودکشی همبستگی معناداری وجود دارد. ضرایب رگرسیونی نیز نشان داد متغیرهای پیش‏بین با هم توان تبیین 35 درصد از واریانس نمره گرایش به اندیشه‏پردازی خودکشی را داشته‏اند.
نتیجه‏گیری: با توجه به نتایج می‏توان با شناسایی متغیرهای روانشناختی افکار خودکشی در نوجوانان را در موقعیت‏های بحرانی کاهش داد.