مقدمه‌و هدف: برای جلوگیری از مشکلات تحصیلی و روانی-هیجانی در دانش‏آموزان، شناسایی عوامل مرتبط و اقدامات آموزشی-درمانی امری حیاتی تلقی می‏گردد. لذا این پژوهش با هدف بررسی اثربخشی آموزش ذهن‏آگاهی بر خودکارآمدی و مسئولیت‏پذیری در دانش‏آموزان مقطع ابتدایی اجرا شد.
روش‌شناسی پژوهش: پژوهش نیمه آزمایشی با طرح پیش‏آزمون و پس‏آزمون با دو گروه آزمایش و کنترل بود. جامعه آماری شامل تمامی دانش‏آموزان مشغول به تحصیل در مقطع ابتدایی شهرستان عسلویه در سال تحصیلی 1403- 1402 بود، که تعداد 30 آزمودنی با روش نمونه ‏گیری در دسترس انتخاب و به‏شیوه انتصاب تصادفی در دو گروه مساوی (آزمایش، 15 نفر و کنترل، 15 نفر) گمارش شدند. برای گردآوری داده‏ها علاوه بر چک‏لیست اطلاعات جمعیت‏شناختی، از پرسشنامه خودکارآمدی (موریس، 2001) و پرسشنامه مسئولیت‏پذیری (لوئیس، 2001) استفاده شد. داده‏ها با روش‏های آمار توصیفی و آنالیز کوواریانس با نرم‏افزار آماری SPSS نسخه 26 تحلیل شد.
یافته‏ ها: نتایج نشان داد که برنامه آموزش ذهن‏آگاهی باعث افزایش نمره کل خودکارآمدی(515/89=F، 000/0=P و 547/0=η) و افزایش نمره کل مسئولیت‏پذیری(737/77=F، 000/0=P و 479/0=η) و هر یک از مؤلفه‏های آن‏ها در افراد گروه آزمایش شده است، اما در میانگین نمرات این مؤلفه‏ها در افراد گروه کنترل طی مراحل مختلف سنجش، تغییر معناداری از نظر آماری مشاهده نشد.
نتیجه‏گیری: با توجه به اثربخشی آموزش ذهن‏آگاهی، روانشناسان و متخصصان بهداشت روانی می‌توانند از این رویکرد درمانی به منظور توانمندسازی روانشناختی و کاهش آسیب در دانش‌آموزان استفاده کنند.