مقدمه ‌و هدف: با توجه به علاقۀ گستردۀ دانش‏آموزان به شبکه‌های اجتماعی و پیامدهای مثبت و منفی آن، بررسی عوامل روانشناختی مرتبط با اعتیاد به شبکه‌های اجتماعی اهمیت ویژه‌ای دارد. این پژوهش با هدف پیش‏بینی اعتیاد به شبکه‏های اجتماعی مجازی براساس الکسی تایمیا و سبک‏های دلبستگی در دانش‏آموزان انجام شد.
روش‌شناسی پژوهش: پژوهش توصیفی همبستگی بود. جامعه آماری شامل تمامی دانش‏آموزان پسر مقطع متوسطه اول شهر تهران در سال 1403 بود، که با روش نمونه‏گیری در دسترس تعداد 150 نفر انتخاب شدند. برای گردآوری داده‏ها از ابزارهای خودگزارش‏دهی شامل پرسشنامه اعتیاد به شبکه‏های اجتماعی مجازی (خواجه‏احمدی و همکاران، 1395)، ناگویی هیجانی تورنتو (بگبی و همکاران، 1994) و پرسشنامه سبک‏های دلبستگی (هازن و شاور، 1987) استفاده شد. تحلیل داده‏ها با روش‏های آمار توصیفی، ضریب همبستگی پیرسون و رگرسیون چندگانه با SPSS نسخه 26 انجام شد.
یافته‏ها: نتایج نشان داد که بین اعتیاد به شبکه‏های اجتماعی مجازی با الکسی تایمیا و مؤلفه‏های آن رابطه مثبت و معنادار بوده است الکسی تایمیا (682/0=R و 009/0=P). همچنین بین اعتیاد به شبکه‏های اجتماعی مجازی با هر یک از سبک‏های دلبستگی به ترتیب دلبستگی ایمن منفی و معنادار (601/0-=R و 007/0=P)، و دلبستگی ناایمن اجتنابی (524/0=R و 008/0=P) و دوسوگرا نیز مثبت و معنادار بود (472/0=R و 015/0=P). تحلیل رگرسیون به شیوه همزمان نیز نشان داد که 31 درصد واریانس اعتیاد به فضای مجازی براساس متغیرهای پیش‏بین قابل تبیین بوده است.
نتیجه‏گیری: با توجه به نتایج پژوهش می‏توان به‌منظور کاهش اعتیاد به شبکه‌های اجتماعی مجازی، با شناسایی عوامل مرتبط با این نوع از آسیب، الگویی مناسب برای تدوین و طراحی برنامه‌های پیشگیری طراحی و تدوین نمود.