مقدمه ­و هدف: هدف از این پژوهش بررسی رابطه بین استرس ادراک شده و رضایت از زندگی با عملکرد تحصیلی دانشجویان علوم تربیتی پس از همه گیری کرونا می باشد.
روش­ شناسی پژوهش: در این پژوهش با توجه به هدف و موضوع پژوهش، از روش توصیفی- همبستگیاستفاده شده است. جامعه آماری این پژوهش شامل تمامی دانشجویان رشته علوم تربیتی دانشگاه آزاد، پیام نور و سلمان کازرون بود با استفاده از فرمول کوکران200 نفر  از روش نمونه گیری خوشه ای به عنوان نمونه انتخاب شدند. ابزار این پژوهش سه پرسشنامه استرس ادراک شده کوهن و همکاران(1984)، عملکرد تحصیلی درتاج(1383) و پرسشنامه رضایت از زندگی سازمان بهداشت جهانی بود که روایی پرسشنامه بصورت صوری توسط استاد راهنما مورد تایید قرار گرفت و پایای با استفاده از ضریب آلفای کرونباخ برای پرسشنامه استرس ادراک شده0/91 ، عملکرد تحصیلی  0/89و رضایت از زندگی 0/75 بدست آمد.
یافته ­ها:یافته نشان می دهد بین استرس و عملکرد با مقدار 0/798- رابطه معکوس و معنی دار وجود دارد و همچنین بین رضایت و عملکرد با مقدار ضریب 0/819 رابطه مثبت و معنی داری وجود دارد. عملکرد تحصیلی دانشجویان بر اساس رضایت از زندگی و استرس ادراک شده قابل پیش بینی است.و رضایت از زندگی با مقدار بتای 518/0 واسترس با بتای 0/339- به ترتیب در پیش بینی عملکرد تحصیلی دانشجویان سهم معنی داری دارند. یعنی هر قدر رضایت از زندگی بیشتر باشد و استرس کمتر،عملکرد تحصیلی دانشجویان بیشتر خواهد شد. همچنین این دو متغیر در مجموع 69 درصد از تغییرات عملکرد تحصیلی را پیش بینی می کنند و مابقی ناشی ازمتغیرهای دیگر است.
بحث ­و نتیجه ­گیری: بررسی رابطه بین استرس ادراک شده، رضایت از زندگی و عملکرد تحصیلی در زمینه دانشجویان علوم تربیتی می‌تواند بینش ارزشمندی را در مورد عوامل مؤثر بر موفقیت تحصیلی و بهزیستی در این جمعیت ارائه دهد. یافته‌های این مطالعه می‌تواند به مداخلات و خدمات حمایتی با هدف ارتقای رفاه و عملکرد تحصیلی دانش‌آموزان کمک کند.