دکتر علیرضا قاسمی زاد فصلنامه انگاره های نو در تحقیقات آموزشی 2980-9169 4 14 2025 12 22 Blended Learning in Educational Systems آموزش ترکیبی در نظام‌های آموزشی 217 235 241908 FA آزاده جعفرنژادفرد جهرمی دبیر فیزیک. آموزش وپرورش عشایریazadehjafarnejad59@gmail.com لیلا یزدان پناه * دبیر عربی. آموزش وپرورش عشایریl.yazdanpnh1392@gmail.com Journal Article 2025 07 30 Introduction and Objective: With the expansion of technology, e-learning became prevalent but brought challenges such as reduced human interaction. In response, the blended learning approach emerged as an integration of face-to-face and online education. This study aims to examine the foundations, models, and effectiveness of blended learning in educational systems.<br>Methodology: This research adopts a descriptive-analytical method. Required data were collected through documentary (library) research and review of written and digital sources.<br>Findings: Findings indicate that blended learning, by integrating face-to-face and online learning while benefiting from advantages such as flexibility, increased interaction, and self-learning, has become an effective approach in educational systems. Various models exist for this approach, including face-to-face driven model, linear models (program flow), and non-linear models (radial). A review of previous research suggests that blended learning has a significant positive effect on enhancing learning, academic achievement, satisfaction, and learner motivation compared to traditional and purely electronic methods. Factors such as quality of instructional design, use of appropriate models (particularly the linear model), and fulfillment of self-determination needs (autonomy, competence, and relatedness) play key roles in the effectiveness of this approach. Despite challenges such as time management and technological issues, blended learning is emphasized as a dominant approach in contemporary education due to its higher efficiency and effectiveness.<br>Conclusion: Blended learning, through the intelligent integration of face-to-face and online education, represents an effective and flexible approach for enhancing learning quality, increasing satisfaction, and responding to diverse learner needs. The success of this approach requires appropriate instructional design, attention to technological factors, and continuous evaluation. مقدمه و هدف:با گسترش فناوری، آموزش الکترونیکی رایج شد اما چالش‌هایی مانند کاهش تعاملات انسانی را به همراه داشت. در پاسخ، رویکرد آموزش ترکیبی به‌عنوان تلفیقی از آموزش حضوری و برخط مطرح گردید. هدف این پژوهش، بررسی مبانی، مدل‌ها و اثربخشی آموزش ترکیبی در نظام‌های آموزشی است.<br>روش شناسی پژوهش: . پژوهش پیش رو از نظر روش، در زمره تحقیقات توصیفی-تحلیلی قرار می‌گیرد. داده‌های مورد نیاز با استفاده از روش اسنادی (کتابخانه‌ای) و با مرور منابع مکتوب و دیجیتال گردآوری شده‌اند. <br>یافته ها: یافته‌ها نشان می‌دهد آموزش ترکیبی با تلفیق یادگیری حضوری و برخط، ضمن بهره‌مندی از مزایایی چون انعطاف‌پذیری، تعامل بیشتر و خودآموزی، به رویکردی مؤثر در نظام‌های آموزشی تبدیل شده است. مدل‌های مختلفی برای این رویکرد وجود دارد که مدل حضوری‌محور و مدل‌های خطی (جریان برنامه) و غیرخطی (شعاعی) از آن جمله هستند. مرور پژوهش‌های پیشین حاکی از آن است که یادگیری ترکیبی در مقایسه با روش‌های سنتی و صرفاً الکترونیکی، تأثیر مثبت و معناداری بر افزایش یادگیری، پیشرفت تحصیلی، رضایت‌مندی و انگیزه فراگیران دارد. همچنین عواملی مانند کیفیت طراحی آموزشی، استفاده از مدل‌های مناسب (به‌ویژه مدل خطی) و تأمین نیازهای خودتعیین‌گری (خودمختاری، شایستگی و ارتباط) در اثربخشی این رویکرد نقش کلیدی دارند. با وجود چالش‌هایی نظیر مدیریت زمان و مسائل فناوری، آموزش ترکیبی به دلیل کارایی و اثربخشی بالاتر، به‌عنوان رویکردی غالب در آموزش‌های امروزی موردتأکید است.<br>نتیجه گیری: آموزش ترکیبی با تلفیق هوشمندانه آموزش حضوری و برخط، رویکردی مؤثر و انعطاف‌پذیر برای ارتقای کیفیت یادگیری، افزایش رضایت‌مندی و پاسخگویی به نیازهای متنوع فراگیران است. موفقیت این رویکرد مستلزم طراحی آموزشی مناسب، توجه به عوامل فناورانه و ارزشیابی مستمر می‌باشد. http://www.jopre.ir/article_241908_ede57f69afc0293be66d9a670def7ea1.pdf