دکتر علیرضا قاسمی زاد فصلنامه انگاره های نو در تحقیقات آموزشی 2980-9169 4 14 2025 12 22 The relationship between curiosity, problem-solving skills, and science learning in elementary schools in Bandar Kolahi. رابطه بین کنجکاوی، مهارت حل مسئله و یادگیری علوم تجربی در مدارس ابتدایی بندر کلاهی 90 101 239719 FA اسماعیل ملاح زاده هرمزگان _ میناب_بندرکلاهی09361373418 0009-0001-1744-2951 Journal Article 2025 09 16 Introduction and goal:Curiosity, as one of the fundamental components of learning psychology, plays a key role in enhancing intrinsic motivation, deep processing, and active learner engagement, and in science education it can contribute to improving the quality of learning. The present study aimed to examine the relationship between curiosity, problem-solving skills, and science learning among elementary school students in Bandar Kolahi Research methodology: Research Methodology: The method of this research was a descriptive correlational type and the data collection tool was a standard questionnaire whose validity and reliability were confirmed by previous research. In this research, data were collected from 30 students (15 boys and 15 girls) of Imam Khomeini boys' and Saadi girls' schools in Bandar-e-Kolahi. Problem-solving skills were 53.60 (SD=2.677) and learning of experimental sciences were 15.84 (SD=9.64). The Shapiro-Wilk test showed that the distribution was normal; therefore, the use of parametric statistical tests was appropriate. Accordingly, the Pearson correlation test was used to examine the relationships between variables and the ANOVA test was used in SPSS software to compare the means between fourth- to sixth-grade students. Findings: The results indicated a strong and positive relationship between curiosity and problem-solving skills. In contrast, no significant relationships were found between curiosity and science learning, nor between problem-solving skills and science learning. Furthermore, the ANOVA results showed no significant differences across grade levels in curiosity, problem-solving skills, or science learning. Conclusion: The findings suggest that while curiosity plays an important role in enhancing cognitive abilities, particularly problem-solving skills, its direct impact on science learning requires targeted educational interventions, inquiry-based learning environments, and more precise assessment tools. Accordingly, the design of curricula and innovative teaching methods that foster curiosity can strengthen students’ engagement, critical thinking, and deeper learning in science. مقدمه و هدف: کنجکاوی به‌عنوان یکی از مؤلفه‌های بنیادین روان‌شناسی یادگیری، نقشی کلیدی در ارتقای انگیزش درونی، پردازش عمیق و مشارکت فعال یادگیرندگان دارد و در آموزش علوم می‌تواند به بهبود کیفیت یادگیری منجر شود. پژوهش حاضر با هدف بررسی رابطه بین کنجکاوی، مهارت حل مسئله و یادگیری علوم تجربی در میان دانش‌آموزان دوره ابتدایی شهر بندر کلاهی انجام شد. روش شناسی پژوهش: روش این پژوهش،توصیفی از نوع همبستگی بود و ابزار جمع آوری داده ها پرسشنامه استاندارد بود که روایی و پایایی آن توسط پژوهشهای قبلی تائید شد. در این پژوهش داده ها از 30 دانش آموز (15 پسر و15 دختر) مدارس پسرانه امام خمینی و دخترانه سعدی در بندرکلاهی گردآوری شد، مهارت حل مسئله 53.60، (2.677SD=) و یادگیری علوم تجربی 15.84، (9.64SD=) بود، آزمون شاپیرو ویلک نشان داد که توزیع نرمال است؛ بنابراین استفاده از آزمون های آماری پارامتریک مناسب بود بر این اساس، برای بررسی روابط بین متغیرها از آزمون همبستگی پیرسون و برای مقایسه میانگین‌ها بین دانش‌آموزان پایه‌های چهارم تا ششم از آزمون ANOVA در نرم‌افزار SPSS استفاده شد. یافته ها: نتایج تحلیل‌ها نشان داد بین کنجکاوی و مهارت حل مسئله رابطه‌ای مثبت و بسیار قوی وجود دارد در مقابل، بین کنجکاوی و یادگیری علوم تجربی و نیز بین مهارت حل مسئله و یادگیری علوم تجربی رابطه معناداری مشاهده نشد. همچنین، آزمون ANOVA بیانگر آن بود که تفاوت معناداری بین پایه‌های تحصیلی مختلف در سطح کنجکاوی، مهارت حل مسئله و یادگیری علوم وجود ندارد. نتیجه گیری: اگرچه کنجکاوی نقش مهمی در ارتقای توانایی‌های شناختی به‌ویژه مهارت حل مسئله دارد، اما برای تأثیرگذاری مستقیم بر یادگیری علوم لازم است از مداخلات آموزشی هدفمند، محیط‌های یادگیری کاوش‌محور و ابزارهای سنجش دقیق‌تر بهره گرفته شود. بر این اساس، طراحی برنامه‌های درسی و روش‌های تدریس نوآورانه می‌تواند با پرورش کنجکاوی، زمینه مشارکت فعال، تفکر انتقادی و یادگیری عمیق‌تر در علوم را فراهم سازد.

http://www.jopre.ir/article_239719_dd64d857d8bba309a0c42668ca8286b7.pdf